វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រេច
គុ. [រេច]
ដែលដាច់របេះខ្លះបន្តិចៗ, ដែលស្ទែះបន្តិចៗ :
ដែលដាច់របេះខ្លះបន្តិចៗ, ដែលស្ទែះបន្តិចៗ :
ដែលដាច់របេះខ្លះបន្តិចៗ, ដែលស្ទែះបន្តិចៗ :
“ឆ្នាំងដីរេចមាត់, សំពត់រេចជាយ។”
ដែលរឹលនៅខ្លីៗ ដុះលូតលាស់មិនរួច :
“ស្មៅរេចរឹលៗ។”
(ព.ប្រ.) ដែលហិនហោចចម្រើនមិនរួច :
“ការងាររេចរឹល, ជំនួញរេចរឹល។”
ដែលនៅតែក្នុងទីមួយអស់កាលយូរ :
“នៅរេចរឹល។”
(ម.ព. រេចរឹល)។
“”