វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រៃ
កិ. [រៃ]
ច្រាកប្រាក់កាសឬវត្ថុអ្វីៗឱ្យចេញរាល់គ្នាមានកំណត់ឬឱ្យចេញស្មើភាគគ្នា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ច្រាកប្រាក់កាសឬវត្ថុអ្វីៗឱ្យចេញរាល់គ្នាមានកំណត់ឬឱ្យចេញស្មើភាគគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“រៃប្រាក់ជួយសង្គ្រោះពួកមនុស្សទ័លក្រ, រៃអង្ករយកពីម្នាក់ៗមួយចានគោម។”
២
សុខុមសត្វមួយប្រភេទ មានស្លាប, នៅអាស្រ័យនឹងដើមឈើខ្ពស់ៗ, យំបញ្ចេញសូរសព្ទឮហួសមាឌ :
ឧទាហរណ៍
“រៃមាន ២ ប្រភេទគឺ រៃបាយ ឬរៃចង្ក្រង់ យំឮសូរស្អាមិនសូវរំពង; រៃកណ្ដឹង យំលាន់ឮរំពងរនរន្ថាន់ស្រដៀងនឹងសូរកណ្ដឹង គួរឱ្យស្រណោះ.”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សំ. រៃ ជា កិ. "បញ្ចេញសំឡេងលាន់កងរំពង"; ន. "សំឡេងលាន់កងរំពង; ទ្រព្យ "; គួរនឹងយល់ថា បានជាបុព្វបុរសរបស់យើងហៅសុខុមសត្វនេះថា រៃ ដោយហេតុវាយំបញ្ចេញសូរសព្ទលាន់កងរំពងហួសមាត្រ (?), ប៉ុន្តែនឹងកំណត់តាមន័យនេះថាជាការពិតពុំបាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់