វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លក
កិ. [លក]
ជីក, ចូក, ចូរ, ដាប់ ឱ្យមានជាប្រឡាយជាចង្អូរ, ជាគន្លង, ជាហែប, ជាអណ្ដាត :
ជីក, ចូក, ចូរ, ដាប់ ឱ្យមានជាប្រឡាយជាចង្អូរ, ជាគន្លង, ជាហែប, ជាអណ្ដាត :
ជីក, ចូក, ចូរ, ដាប់ ឱ្យមានជាប្រឡាយជាចង្អូរ, ជាគន្លង, ជាហែប, ជាអណ្ដាត :
“លកប្រឡាយ, លកសាច់ឈើ។”
លកសាច់ឈើឱ្យមានជាអណ្ដាតផ្ទុយគ្នាសម្រាប់ផ្គុំឬបិទឱ្យជិតមិនឱ្យមានប្រហោង :
“លកក្ដារញីឈ្មោល។”
ឈ្មោះឫស្សីមួយប្រភេទ :
“ឫស្សីលក។”