វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លង់
កិ. [លង់]
ជ្រុល, ស៊ុន, ហួស :
ជ្រុល, ស៊ុន, ហួស :
ជ្រុល, ស៊ុន, ហួស :
“លង់គំនិត, លង់ដៃ, លង់សម្ដី។”
លុះដល់, ហួសមកដល់, ដរាបមកដល់ :
“(ព.កា.) លង់លុះអធ្រាត្រ ស្តេចយាងព្រះបាទ ចូលក្នុងដំណាក់ ទតឃើញអាមាត្យ រាជសេវ័ក ឥតសល់មួយនាក់ លក់លង់ស្ងាត់សូន្យ។”
លិចក្នុងទឹកត្រដរហែលឡើងពុំរួច។
“”