លា
លាតឬត្រដាងអ្វីៗដែលមូរ, ដែលបត់, ដែលក្ដាប់ឬក្ដោប ឱ្យរលា :
លាតឬត្រដាងអ្វីៗដែលមូរ, ដែលបត់, ដែលក្ដាប់ឬក្ដោប ឱ្យរលា :
លាតឬត្រដាងអ្វីៗដែលមូរ, ដែលបត់, ដែលក្ដាប់ឬក្ដោប ឱ្យរលា :
“លារបុំកន្ទេល, លាដៃ, លាសំពត់។”
ដែលរលា, ដែលរីកត្រដាង :
“ផ្កាព្រលឹតលាកំពាង។”
ប្រាប់ឱ្យដឹងថាត្រូវលាកចាកគ្នាទៅ :
“លាគ្នា; ខ្ញុំលាអ្នករាល់គ្នាសិនហើយ!”
ប្រាប់ថាឈប់លែងទទួលភារៈ ឬលែងធ្វើការតទៅទៀត :
“លាងារ, លាឈប់លែងធ្វើការ។”
ស្លាប់, បាត់បង់ជីវិត :
“គាត់លាចាកលោកហើយ។”
តាំងប្ដេជ្ញាថា លែងធ្វើអំពើពុំប្រសើរតទៅទៀត។
“”
និយាយរៀបរាប់ស្រាយបំណន់។
“”
(ម.ព. លាក)។
“”
លើកសម្ដីដើមចោលកុំឱ្យអ្នកម្ខាងប្រកាន់យកជាការតទៅ។
“”
ពោលពាក្យប្រាប់ថាឈប់ លែងធ្វើជាអ្នកបួស, ចាកសិក្ខា។
“”
(ម.ព. លាសិក្ខា)។
“”
ប្រាប់ឱ្យដឹងថានឹងសឹក (ចាកផ្នួស)។
“”
មាតាឬបិតារបស់លួត :
“ជីដូនលា, ជីតាលា។”
កូនរបស់ចៅលួត :
“ចៅលា។”
សត្វពាហនៈមួយប្រភេទ រូបរាងប្រហែលនឹងសេះ តែស្លឹកត្រចៀកវែងជាង កន្ទុយស្រដៀងនឹងកន្ទុយគោតែខ្លីជាង។
“”
(ម.ព. ជីលា ផង)។