វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លាប
កិ. [លាប]
ធ្វើវត្ថុខាប់រាវឬផង់ ឱ្យដិតជាប់, ឱ្យជោក, ឱ្យប្រឡាក់; ផាត់ :
ធ្វើវត្ថុខាប់រាវឬផង់ ឱ្យដិតជាប់, ឱ្យជោក, ឱ្យប្រឡាក់; ផាត់ :
ធ្វើវត្ថុខាប់រាវឬផង់ ឱ្យដិតជាប់, ឱ្យជោក, ឱ្យប្រឡាក់; ផាត់ :
“លាបថ្នាំ, លាបប្រេង, លាបម្សៅ។”
(ព.ប្រ.) សេពគប់, ជិតដិត, ដិតដោយ, ចូលដៃ, ចូលគំនិត :
“កុំលាបដោយមនុស្សខូច; យកឈ្មោះគេមកលាប។”