វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លុត
កិ. [លុត]
បញ្ជច់ជង្គង់ចុះដល់ផ្ទៃទី :
បញ្ជច់ជង្គង់ចុះដល់ផ្ទៃទី :
បញ្ជច់ជង្គង់ចុះដល់ផ្ទៃទី :
“លុតជង្គង់។”
លុតជង្គង់ក្រាបក្បាលចុះ។
“”
ថ្លោះ, របូត, របូតផុត។
“”
នាឡិកាដែលមានឡានរបូត គឺឡានដែលមួលតឹងហើយរបូតខ្លះឱ្យដឹងថាត្រូវឈប់លែងមួលទៅទៀត។
“”
ខ្សែពួរសម្រាប់ទាញលើក ឬទាញដាក់ដងក្ដោងទូកធំ ឬសំពៅ ឬខ្សែរូតក្ដោងតូច :
“ខ្សែលុត។”