វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លូ
កិ. [លូ]
បន្លឺសម្រែកសូរវែងៗ (ចំពោះតែសុនខ, ចចក, ស្វាន) :
បន្លឺសម្រែកសូរវែងៗ (ចំពោះតែសុនខ, ចចក, ស្វាន) :
បន្លឺសម្រែកសូរវែងៗ (ចំពោះតែសុនខ, ចចក, ស្វាន) :
“ឆ្កែលូ, ចចកលូ, ស្វានលូ។”
ឈើធំវែងដែលលុងជាបំពង់, ពាងឈើ; បំពង់ធំចាក់បេតុងអារម៉េមានប្រហោងរហូត សម្រាប់បង្កប់ក្នុងដីជាផ្លូវទឹក :
“លូដាក់ទឹក, បង្កប់លូក្នុងថ្នល់ជាផ្លូវទឹក។”