លេច
ចេញពីទីកំបាំង :
ចេញពីទីកំបាំង :
ចេញពីទីកំបាំង :
“ស្រាប់តែឃើញលេចប្លឹមពីក្នុងព្រៃមក។”
ជ្រាបហូរចេញ :
“ទឹកលេចពីភ្លឺស្រែ។”
លៀនចេញឬទុលចេញ :
“គ្រាប់ឈើដុះលេចពន្លកពីក្នុងដី។”
ធ្លាយឬលាន់ចេញ, ផ្សាយចេញ :
“លេចសម្ដី, លេចដំណឹង។”
បង្ហាញមុខឬចេញមុខឱ្យឃើញ :
“ចុះទើបនឹងលេចមុខមកពីណាហ្នឹង?។”
(ព.ប្រ.) មាត់លេច មាត់រអិលចេះតែធ្លាយសម្ដីចេញទៅទប់មិនទាន់ :
“មនុស្សមាត់លេច។”
ដើរផុតពីទីវាលចូលក្នុងព្រៃ ចេញពីព្រៃចូលក្នុងវាលទៀត។
“”
(ព.ទ.បុ.) ការកំបាំងតែហើបចេញ ឮដល់មនុស្សម្នាក់ហើយ ច្រើនតែលេចឮតទៅទៀត (ស្រដៀងគ្នានឹង ក្អែកមួយជាក្អែកដប់ ដែរ)។
“”
(ព.ប្រ.) លេចចេញច្បាស់ជាងគេ, មានប្រជាប្រិយភាពជាងគេ, លេចមុខលេចមាត់ខ្លាំងជាងគេ :
“ស្នាដៃលេចធ្លោ, ចំណុចលេចធ្លោជាងគេ។”
(សំនួន.) មានមុខមានមាត់ មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ចាប់ផ្ដើមល្បី :
“គាត់លេចមុខលេចមាត់សម្បើមណាស់។”
លេចដំណឹងឮដល់។
“”
ដែលមិនគត់ :
“ក្អមលេច, ផ្ទះលេច, ការុងលេច។”
ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទ កើតនៅបាតជើង ឬកែងជើងលៀនសាច់រឹងចេញមក :
“កើតដំបៅលេច។”
(និយាយថា មាត់ដាចក៏បាន)។