វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិច
កិ. [វិច]
ត្បាញត្រឡប់ចុងភ្ជិតមុខចូលមកវិញ :
ត្បាញត្រឡប់ចុងភ្ជិតមុខចូលមកវិញ :
ត្បាញត្រឡប់ចុងភ្ជិតមុខចូលមកវិញ :
“វិចមាត់ជាល, វិចកន្ទេល។”
(ព.ប្រ.) ត្រឡប់ចិត្តភ្នកគិត ធ្វើអាក្រក់ទៅរក។
“”
ដែលភ្នកគិតធ្វើអាក្រក់ទៅរក :
“ចិត្តវិច។”