វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វិល
កិ. [វិល]
ប្រព្រឹត្តទៅមករកកន្លែងដើមវិញដដែលៗ :
ប្រព្រឹត្តទៅមករកកន្លែងដើមវិញដដែលៗ :
ប្រព្រឹត្តទៅមករកកន្លែងដើមវិញដដែលៗ :
“កង់រទេះវិល, កង្ហារវិល។”
ដើរជុំវិញ :
“ដើរវិលតាមភ្លឺស្រះ។”
ត្រឡប់ចុះត្រឡប់ឡើង :
“វិលទៅវិលមក។”
ត្រឡប់ទៅឬមក :
“វិលទៅផ្ទះវិញ, វិលមកវិញហើយ។”
កើតស្លាប់, ស្លាប់ត្រឡប់កើតទៀតឥតឈប់ឥតស្រាក។
“”
(សំនួន.) វិលខួរ, ឡើងច្របូកច្របល់ :
“នឹកអូនសម្លាញ់ចង់វិលក្បុង, គិតលំហាត់នេះឡើងវិលក្បុង។”
វិលញាប់ខ្លាំង។
“”
ទើសគំនិតគិតមិនលេច។
“”
វិលវីវក់។
“”
វិលជាវង់, វិលតាមវង់មូល, វិលកេលកុង :
“ដើរវិលវង់។”
វិលចុះវិលឡើងដូចជាទឹកវល់ :
“គំនិតវិលវល់។”
វិលវិញ; វិលមកកើត។
“”
វិលវិញដោយរវៀសរវៃ, វិលវិញដោយប្រញាប់។
“”
(ប្រើជា វឹល ក៏មាន)។