វឹង

“វឹងខ្មី, វឹងរ៉ា, វឹងស្នង (ព.កា.) ខ្ញុំឥតទីពឹង សូមបងវិលវឹង ឱ្យរួសរាន់រ៉ា ទោះបានអ្វីក្ដី ពុំបានក្ដីណា សូមបងយាត្រា វិលឆាប់កុំខាន។ ឪគាត់បានប្រាប់ ថាឱ្យប្រញាប់ វិលវិញឱ្យបាន ត្រូវកុំបង្អង់ ឱ្យខកឱ្យខាន ត្រូវតែឱ្យបាន ត្រឡប់វឹងស្នង។”

“រត់វឹង, លឿនវឹង។”

“ចោលវឹង, ចោលដុំដីឮសូរវឹង។”