សព្ទ

សូរ, សំឡេង, សំនៀង; ភាសា, ពាក្យ, សម្ដី; សម្រែក។

(ម.ព. សព្ទចោរ)។

រៀនចាំពាក្យប្រែពីភាសាមួយទៅភាសាមួយ។

អ្នកលួចសព្ទ, អ្នកលួចយកពាក្យឬរឿងរបស់អ្នកដទៃ (ហៅ ចោរសព្ទ ក៏បាន)។

តួសព្ទ។

វេទ, ព្រះវេទ, ត្រៃវេទ។

អភិធានសព្ទ, វចនានុក្រម, បទានុក្រម។

ដែលមានសូរ, ដែលលាន់សូរចេញមក។