វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សវ
ន. [សៈ-វ៉ៈ]
សព, សាកសព។
សព, សាកសព។
សព, សាកសព។
“”
ការរម្លាយសព, ឈាបនកិច្ច។
“”
(ម.ព. សវកម្ម)។
“”
អ្នករម្លាយសព, អ្នកដុតខ្មោច។
“”
(ម.ព. សវទាហិក)។
“”
មន្ទីរ, ផ្ទះ, រោង, សាលា តម្កល់សព; មេរុ (មេន)។
“”
រថដឹកនាំសព។
“”
អ្នកសែងសព, អ្នកសែងខ្មោច។
“”
(បើស្ត្រីជា សវទាហិកាឬឆវទាហិកា)។