វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សិន
ន. [សិន]
មាត្រារង្វាស់ឬចម្ងាយប្រវែង ២០ព្យាម។
មាត្រារង្វាស់ឬចម្ងាយប្រវែង ២០ព្យាម។
មាត្រារង្វាស់ឬចម្ងាយប្រវែង ២០ព្យាម។
“”
ខ្លះ, ចួន, ជួនកាល :
“សិនដេកសិនក្រោក; សិនសើចសិនយំ; សិនថាទៅសិនថាទេ។”
ពាក្យសម្រាប់ប្រើផ្សំពីខាងចុងពាក្យដទៃ (ច្រើនតែប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទ) ប្រាប់សេចក្ដីកំណត់កាលថា "មុន; បន្តិច; មួយរំពេច, មួយស្របក់" :
“ឈប់សិន, កុំអាលសិន, ចាំងូតទឹកសិន។”