វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុញ
កិ., គុ. [សុញ]
សូន្យ, ទទេ, ឃែត។ ទាល់, ទញ់ទាល់, ទាល់គំនិត ឬទាល់ផ្លូវសេចក្ដី, ទាល់ដំណើរ :
សូន្យ, ទទេ, ឃែត។ ទាល់, ទញ់ទាល់, ទាល់គំនិត ឬទាល់ផ្លូវសេចក្ដី, ទាល់ដំណើរ :
សូន្យ, ទទេ, ឃែត។ ទាល់, ទញ់ទាល់, ទាល់គំនិត ឬទាល់ផ្លូវសេចក្ដី, ទាល់ដំណើរ :
“សុញគំនិត; គំនិតសុញ។”
សុញផងសាញផងឬសាញដោយទាល់គំនិត។
“”