វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុន្ទរ
គុ. [សុន-ទៈ-រៈ] ឬ [សុន-ទ]
ល្អ, ប្រពៃ; ពីរោះ, ដែលគួរចង់ឮ គួរចង់ស្ដាប់, ពីរោះចាប់ចិត្ត; ដែលគួរស្រឡាញ់; គួររីករាយ។
ល្អ, ប្រពៃ; ពីរោះ, ដែលគួរចង់ឮ គួរចង់ស្ដាប់, ពីរោះចាប់ចិត្ត; ដែលគួរស្រឡាញ់; គួររីករាយ។
ល្អ, ប្រពៃ; ពីរោះ, ដែលគួរចង់ឮ គួរចង់ស្ដាប់, ពីរោះចាប់ចិត្ត; ដែលគួរស្រឡាញ់; គួររីករាយ។
“”
អំពើល្អ; ការងារល្អ។
“”
ភាពល្អ, សេចក្ដីល្អ។
“”
គំនិតត្រូវ។
“”
ដំណើរល្អ, ដំណើរមានសុខស្រួល។
“”
យានល្អ, យានស្រួលជិះ។
“”
លក្ខណៈល្អ។
“”
(ម.ព. សុន្ទរលក្ខណ៍)។
“”
ពាក្យពីរោះ។
“”
(ម.ព. សុន្ទរវាចា)។
“”
អ្នកដែលមានសម្ដីពីរោះ។
“”
(ម.ព. សុន្ទរវាទិន)។
“”
(ម.ព. សុន្ទរវាទិន)។
“”
សម្បត្តិល្អ; សម្បត្តិរបស់អ្នកល្អ (ការប្រព្រឹត្តល្អ)។
“”
សម្លឆ្ងាញ់។
“”
ឱវាទល្អ, ដំបូន្មានត្រូវ។
“”
(បើស្ត្រីជា សុន្ទរវាទិនី)។