សុភ
ល្អ, ប្រពៃ; ស្អាត, ឥតមានហ្មង; សម, សមរម្យ; ដែលគួរស្រឡាញ់, គួរចាប់ចិត្ត; មានសិទ្ធិជោគ; មានសិរី, មានសួស្ដី; មានលាភ; មានសេចក្ដីសុខ; មានសេចក្ដីចម្រើន; ដែលឱ្យគុណ, ឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍គ្រប់យ៉ាង។
ល្អ, ប្រពៃ; ស្អាត, ឥតមានហ្មង; សម, សមរម្យ; ដែលគួរស្រឡាញ់, គួរចាប់ចិត្ត; មានសិទ្ធិជោគ; មានសិរី, មានសួស្ដី; មានលាភ; មានសេចក្ដីសុខ; មានសេចក្ដីចម្រើន; ដែលឱ្យគុណ, ឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍គ្រប់យ៉ាង។
ល្អ, ប្រពៃ; ស្អាត, ឥតមានហ្មង; សម, សមរម្យ; ដែលគួរស្រឡាញ់, គួរចាប់ចិត្ត; មានសិទ្ធិជោគ; មានសិរី, មានសួស្ដី; មានលាភ; មានសេចក្ដីសុខ; មានសេចក្ដីចម្រើន; ដែលឱ្យគុណ, ឱ្យសម្រេចប្រយោជន៍គ្រប់យ៉ាង។
“”
លំអ; សេចក្ដីស្អាត; ការសមរម្យ; មង្គល, ជោគល្អ, សិទ្ធិជោគ; សិរី, សួស្ដី; លាភ; សេចក្ដីសុខ; សេចក្ដីចម្រើន; សេចក្ដីសប្បាយ; គុណ; ប្រយោជន៍។
“”
សួស្ដី ចូរមាន! (សូមឱ្យមានសួស្ដី! ឬសូមឱ្យមានសិទ្ធិជោគ!)។
“”
អក្សរល្អ។
“”
ពាក្យផ្ដើមក្នុងការប្រកាសសូមពរស្រីសួស្ដី ប្រើក្នុងពិធីបួងសួងជាដើម។
“”
សំបុត្ររបស់ស្ដេចប្រទេសរាជប្រើចេញទៅប្រទេសដទៃ។
“”
សម្ដីដែលនាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន; ពាក្យឱ្យពរ។
“”
អំពើល្អ។
“”
ដែលធ្វើឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន; អ្នកធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីចម្រើន។
“”
កាលឬសម័យល្អ, វេលាល្អ។
“”
រូបល្អ; មានរូបល្អ។
“”
ថ្ងៃល្អ, ថ្ងៃជា។
“”
ការចាប់អារម្មណ៍ល្អ, ការរិះគិតល្អ, គំនិតត្រឹមត្រូវ :
“មានសុភនិច្ឆ័យ។”
និមិត្តល្អ; សេចក្ដីសម្គាល់ឬសង្កេតឃើញថាល្អ, ថាសមរម្យ។
“”
(ម.ព. សុភនិច្ឆ័យ)។
“”
ផលល្អ។
“”
លក្ខណៈល្អ។
“”
(ម.ព. សុភល័ក្ខណ៍)។
“”
(ម.ព. សុភកាល)។
“”
សំបុត្រឥស្សរជនអ្នកគ្រងប្រទេសរាជដែលមានអំណាចដូចក្សត្រិយ៍គ្រងរាជ្យ ប្រើចេញទៅប្រទេសដទៃ។
“”
(ម.ព. សុភង្គ)។
“”