វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សូត
ន. [សូត]
សារថី, អ្នកបររថ; សម្ដីសម្ដែងអំណរ, ការថ្លែងអំណរ។
សារថី, អ្នកបររថ; សម្ដីសម្ដែងអំណរ, ការថ្លែងអំណរ។
សារថី, អ្នកបររថ; សម្ដីសម្ដែងអំណរ, ការថ្លែងអំណរ។
“”
បញ្ចេញវាចាថ្លែងសេចក្ដី; ថាតាមរបៀបពាក្យដែលទន្ទេញចាំមាត់។
“”
(សម័យសព្វថ្ងៃច្រើនប្រើជា សូត្រ។ ម.ព. សូត្រ{¥¥}៣{££} និង សូធ្យ ផង)។