វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រកា
[ស្រ-កា]
សំបកឬបន្ទះតូចៗ ស្ដើងៗ ខ្លីៗ ដែលស្រោបជាប់ពីក្រៅស្បែកត្រីពួកខ្លះឬពស់ជាដើម :
សំបកឬបន្ទះតូចៗ ស្ដើងៗ ខ្លីៗ ដែលស្រោបជាប់ពីក្រៅស្បែកត្រីពួកខ្លះឬពស់ជាដើម :
សំបកឬបន្ទះតូចៗ ស្ដើងៗ ខ្លីៗ ដែលស្រោបជាប់ពីក្រៅស្បែកត្រីពួកខ្លះឬពស់ជាដើម :
“ស្រកាត្រី, ស្រកាពស់។”
(ព.សា.) ច្រាស់យកស្រកាចេញ :
“យកត្រីទៅស្រកាឱ្យហើយទៅ! (គួរនិយាយថា យកត្រីទៅច្រាស់ស្រកាឱ្យហើយទៅ!)។”
ត្រីដែលមានស្រកា។
“”
ប្រេះស្បែកបន្តិចៗជាក្រឡាៗ :
“ត្រូវខ្យល់ខែកត្តិកបែកស្រកាព្រោង, ស្គមបែកស្រកា។”