វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្លឹក
[ស្លឹក]
អវយវៈនៃរុក្ខជាតិ, នៃតិណជាតិ, នៃលតាជាតិជាដើម ដែលចម្រើនឡើងពីត្រួយ ច្រើនតែមានសណ្ឋានសំប៉ែតស្ដើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
អវយវៈនៃរុក្ខជាតិ, នៃតិណជាតិ, នៃលតាជាតិជាដើម ដែលចម្រើនឡើងពីត្រួយ ច្រើនតែមានសណ្ឋានសំប៉ែតស្ដើង :
ឧទាហរណ៍
“ស្លឹកឈើ, ស្លឹកត្រែង, ស្លឹកម្លូ, ស្លឹកចេក។”
២
ស្លឹកឈើស្រស់ប្រើសម្រាប់ផ្លុំជាបទភ្លេងម្យ៉ាង ដែលជាស្លឹកមានសរសៃរស់ គ្មានរោម អាចបត់បានមិនបាក់ មានសាច់រលោង ដូចជាស្លឹកក្រវាន់ ស្លឹកពួច ស្លឹកជ្រៃក្រឹម ជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“សំនៀងរបស់ស្លឹកប្រហាក់ប្រហែលនឹងសំនៀងមនុស្សហួចដែរ។”
៣
ដែលធ្វើពីស្លឹករុក្ខជាតិ ដែលប្រើស្លឹករុក្ខជាតិ :
ឧទាហរណ៍
“ផ្ទះស្លឹក, នំស្លឹកចេក។”
៤
ស្លឹកត្នោតដែលដេរភ្ជាប់នឹងដងកណ្ដប សម្រាប់ប្រក់ផ្ទះ។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
ចំនួន ១០ផ្លូន គឺ ៤០០:
ឧទាហរណ៍
“ពោតមួយស្លឹក, ស្វាយបីស្លឹក។”
៦
ឈ្មោះទន្សាយមួយប្រភេទ រាងតូចស្ដើងខ្លួនវែង :
ឧទាហរណ៍
“ទន្សាយស្លឹកបោលលឿនជាងទន្សាយគល់។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សម្រាប់និយាយដោយរួបរួម, បើនិយាយដោយរាប់រាយហៅ សន្លឹក)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់