វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហារ
ន. [ហា]
ការនាំយកអ្វីៗទៅ; អ្វីៗដែលល្មមនាំយកទៅបាន។
ការនាំយកអ្វីៗទៅ; អ្វីៗដែលល្មមនាំយកទៅបាន។
ការនាំយកអ្វីៗទៅ; អ្វីៗដែលល្មមនាំយកទៅបាន។
“”
ខ្សែជាគ្រឿងប្រដាប់ក; កង ក។
“”
ចែក, បែងជាចំណែក, រកឱ្យឃើញជាចំណែក (ពាក្យប្រើក្នុងក្បួននព្វន្ត) :
“ហារលេខ។”
លេខចែក។
“”