វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហិង្សា
ន. [ហិង-សា]
ការបៀតបៀន, ការពាធា, ការធ្វើអាក្រក់រកគ្នា, ការធ្វើទុក្ខគ្នា :
ការបៀតបៀន, ការពាធា, ការធ្វើអាក្រក់រកគ្នា, ការធ្វើទុក្ខគ្នា :
ការបៀតបៀន, ការពាធា, ការធ្វើអាក្រក់រកគ្នា, ការធ្វើទុក្ខគ្នា :
“មនុស្សត្រូវកុំឱ្យមានហិង្សារកគ្នា។”