វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ្មង
ដែលមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; ល្អក់ :
ដែលមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; ល្អក់ :
ដែលមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; ល្អក់ :
“ហ្មងចិត្ត គឺចិត្តសៅហ្មង។”
សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ, មិនស្អាត; សេចក្ដីឆ្គាំឆ្គង; ដំណើរលើសលស់ :
“ពុំដែលមានហ្មង, ឥតមានហ្មង។”
មោះមៃ :
“(ព.កា.) ថាតាំងពីយូរហើយជាសុខកន្តើយពុំដែលមោះហ្មងទើបតែគ្រានេះទៅជាហ្មងឆ្គងមកពីរំលងសុជីវធម៌។ល។”
ខុសឆ្គង, ទាស់ឆ្គង, ឆ្គាំឆ្គង។
“”
សៅហ្មង; ឆ្គាំឆ្គង។
“”