វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធម
គុ. [អៈ-ធំ]
ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាបឬទាបថោក; ដែលមិនរុងរឿង; លាមក; សាបរលាប; រម៉េះរម៉ោះ; រប៉ិចរប៉ី; រាយរង; បន្ទាប់បន្សំ :
ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាបឬទាបថោក; ដែលមិនរុងរឿង; លាមក; សាបរលាប; រម៉េះរម៉ោះ; រប៉ិចរប៉ី; រាយរង; បន្ទាប់បន្សំ :
ថយថោកឬថោកថយ, ថោកទាបឬទាបថោក; ដែលមិនរុងរឿង; លាមក; សាបរលាប; រម៉េះរម៉ោះ; រប៉ិចរប៉ី; រាយរង; បន្ទាប់បន្សំ :
“មនុស្សអធម; របស់អធម, ទំនិញអធម។”
ប្រើផ្សំជាមួយនឹង អធិក ផងជា :
“អធិកអធម។”
បុរសថយថោក។
“”
របស់រប៉ិចរប៉ី។
“”
ជំនួញរាយរង។
“”