វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អន្តរ

ន. [អ័ន-ដ] ឬ [អន់-តៈ-រ៉ៈ]

ចន្លោះ, រវាង; ដទៃ; រយៈ; ប្រហោង, រូង, រន្ធ; ទោសភ្លាំងភ្លាត់; ឱកាស; ចំណែកឬប៉ែកខាងក្នុង; ចិត្ត, វិញ្ញាណ; សំពត់, សំពត់ស្លៀក។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១២ ន័យ
១

ចន្លោះ, រវាង; ដទៃ; រយៈ; ប្រហោង, រូង, រន្ធ; ទោសភ្លាំងភ្លាត់; ឱកាស; ចំណែកឬប៉ែកខាងក្នុង; ចិត្ត, វិញ្ញាណ; សំពត់, សំពត់ស្លៀក។

ឧទាហរណ៍

“”

២

កប្បជាចន្លោះឬក្នុងរវាងនៃកប្បមួយៗ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ខ្មែរច្រើននិយាយថា កើតអន្តរកប្បសំដៅសេចក្ដីថា "កើតជម្លោះវាយកាប់ចាក់គ្នា" :

ឧទាហរណ៍

“កំពុងតែសុខៗ ស្រាប់តែស្រុកទេសកើតអន្តរកប្ប។”

៤

ការណ៍ដែលនាំឱ្យទើសទាក់, រឿងហេតុទើសទាក់, ឧបសគ្គ; ហេតុជាទោស។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ម.ព. អន្តរគវេសី)។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

អ្នកស្វែងឬរំពៃរកទោសគេ។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ចន្លោះផ្ទះ។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

(ម.ព. អន្តរកាល)។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

(ម.ព. អន្តរការណ៍)។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

(ម.ព. អន្តរាត្ម័ន)។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

ចិត្តឯង, ខ្លួនឯង; ក្នុងចិត្ត; ក្នុងខ្លួន។

ឧទាហរណ៍

“”

១២

អាបត្តិក្នុងចន្លោះគឺអាបត្តិសង្ឃាទិសេសដែលភិក្ខុត្រូវក្នុងកាលកំពុងនៅបរិវាស (ព.វិ.)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(វេវ. រន្ធគវេសី, រន្ធគវេសិនី។ បើស្ត្រីជា អន្តរគវេសិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់