វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ទង
កិ. [អន់-ទង]
នាំសរសៃអំបោះឬសូត្រទៅមកៗ រៀបចំឱ្យមានរបៀបបណ្ដោយគ្នា ហើយមូរដោយក្ដារមូរដាក់ព័ទ្ធមូលនឹងដាម ដើម្បីថ្ករត្បាញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
នាំសរសៃអំបោះឬសូត្រទៅមកៗ រៀបចំឱ្យមានរបៀបបណ្ដោយគ្នា ហើយមូរដោយក្ដារមូរដាក់ព័ទ្ធមូលនឹងដាម ដើម្បីថ្ករត្បាញ :
ឧទាហរណ៍
“អន្ទងអំបោះ។”
២
ដែលអន្ទងរួចហើយ :
ឧទាហរណ៍
“អំបោះអន្ទង។”
៣
អំបោះឬសូត្រដែលអន្ទងរួចហើយ :
ឧទាហរណ៍
“អន្ទងខ្មៅ។”
៤
ទាញយោងឱ្យហើប, ឱ្យអណ្ដែតឡើង, ឱ្យឃ្លាតចាកទី :
ឧទាហរណ៍
“អន្ទងឈើហុប។”
៥
(ព.ប្រ.) ដឹកនាំឬបញ្ចុះបញ្ចូលឱ្យព្រមតាម, ឱ្យដោយតាម :
ឧទាហរណ៍
“អន្ទងកូនឱ្យខំប្រឹងរៀនសូត្រ។”
៦
ហៅព្រលឹងអ្នកស្លាប់ វិញ្ញាណខ្មោចជាដើមឱ្យមកសណ្ឋិត (ដោយមន្តអាគម) :
ឧទាហរណ៍
“អន្ទងព្រលឹងបុគ្គលស្លាប់, អន្ទងវិញ្ញាណខ្មោច។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់