វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អមត
ដែលមិនស្លាប់, មិនចេះស្លាប់; ដែលមិនដាច់, មិនស្រាក (ដែលមានជានិច្ច)។
ដែលមិនស្លាប់, មិនចេះស្លាប់; ដែលមិនដាច់, មិនស្រាក (ដែលមានជានិច្ច)។
ដែលមិនស្លាប់, មិនចេះស្លាប់; ដែលមិនដាច់, មិនស្រាក (ដែលមានជានិច្ច)។
“”
ដំណើរមិនស្លាប់; ព្រះនិព្វាន; ទឹកទិព្វ; សុធាភោជន (ប្រើជា អម្ឫត ឬ អម្រឹត ក៏បាន)។
“”
ផ្លូវព្រះនិព្វាន គឺបដិបទាជាផ្លូវទៅព្រះនិព្វាន (ព.ពុ.)។
“”
ដែលមានផ្កាមិនដាច់ (ដែលមានផ្កាជានិច្ច) :
“ឈើអមតបុប្ផ។”
ដែលមានផ្លែមិនដាច់ (ដែលមានផ្លែបន្តជានិច្ច) :
“ឈើអមតផល។”
មហានិព្វានឈ្មោះអមតៈឬអម្រឹត (ព្រោះមិនចេះស្លាប់)។
“”
រសនៃព្រះនិព្វាន ឬរសនៃទឹកទិព្វ, រសនៃសុធាភោជន។
“”