វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាត្ម
ន. [អា-ត្មៈ]
អាត្មា (ខ្លួន; ចិត្ត)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១១ ន័យនិយមន័យ
១
អាត្មា (ខ្លួន; ចិត្ត)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ដែលនាំបណ្ដាលពីខ្លួនឯង :
ឧទាហរណ៍
“ហេតុអាត្មក្រឹត, រឿងអាត្មក្រឹត។”
៣
ចំពោះខ្លួន, ផ្ទាល់ខ្លួន :
ឧទាហរណ៍
“ការអាត្មគត, ប្រយោជន៍អាត្មគត។”
៤
ដំណើរចិត្ត។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
(ម.ព. អាត្មគ្រាហិន)។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
អ្នកដែលឃើញតែប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
អត្តឃាត (ការសម្លាប់ខ្លួន)។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
(ម.ព. អាត្មជៈ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៩
បុត្រ (ប្រើបានទាំងបុត្រនិងបុត្រី)។
ឧទាហរណ៍
“”
១០
ដំណើរធ្វើខ្លួនឱ្យលំបាកហួសហេតុ (ដូចយ៉ាងការបង្អត់អាហារខ្លួនជាដើម)។
ឧទាហរណ៍
“”
១១
(ម.ព. អាត្មឃាត)។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា អាត្មគ្រាហិណី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់