វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាំង
[អាំង]
ត្បុតឬខ្ចប់, រុំ, វេច, ដោតដោយកន្លាស់ ហើយដាក់ផ្ទាល់ពីលើរងើកភ្លើងឱ្យឆ្អិន :
ត្បុតឬខ្ចប់, រុំ, វេច, ដោតដោយកន្លាស់ ហើយដាក់ផ្ទាល់ពីលើរងើកភ្លើងឱ្យឆ្អិន :
ត្បុតឬខ្ចប់, រុំ, វេច, ដោតដោយកន្លាស់ ហើយដាក់ផ្ទាល់ពីលើរងើកភ្លើងឱ្យឆ្អិន :
“អាំងត្រី, អាំងអន្សម, អាំងចេក។”
អង្គុយឬឈរជិតភ្លើងឱ្យក្ដៅសរីរកាយបំបាត់រងា :
“អាំងភ្លើង។”
ដែលឆ្អិនព្រោះអាំង :
“ត្រីអាំង, អន្សមអាំង, ចេកអាំង។”