វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អែ
គុ.កិ., គុ. [អែ]
ដែលជជែកគ្នាច្រើននាក់ឮតែសូរសព្ទមិនប្រាកដជាថាអ្វី ឬមិនច្បាស់ថាសម្ដីអ្នកណាជាអ្នកណា :
ដែលជជែកគ្នាច្រើននាក់ឮតែសូរសព្ទមិនប្រាកដជាថាអ្វី ឬមិនច្បាស់ថាសម្ដីអ្នកណាជាអ្នកណា :
ដែលជជែកគ្នាច្រើននាក់ឮតែសូរសព្ទមិនប្រាកដជាថាអ្វី ឬមិនច្បាស់ថាសម្ដីអ្នកណាជាអ្នកណា :
“ជជែកគ្នាអែ; សូរអែ។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាទូទៅជាមួយនឹងពាក្យ ខ្មៅ ថា ខ្មៅអែ គឺខ្មៅជាំស្រអាប់ :
“ហត់នឿយនឹងការងារណាស់ មុខឡើងខ្មៅអែ!”
(ម.ព. អ៊ូអែ និង អែអុក ផង)។