វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អែម
ផ្អែម។
ផ្អែម។
ផ្អែម។
“”
ជូរនិងផ្អែមលាយគ្នា :
“ត្របែកជូរអែម ផ្លែត្របែកពេញចំណាស់រកកល់នឹងទុំ, មានរសជូរលាយផ្អែម។”
ដូងមានទឹកផ្អែម។
“”
ឱជារសផ្អែម,ឱជៈផ្អែម :
“(ព.កា.) ស្វាយនោះមានអែមឱជា ជាងស្វាយនានា គួរនាំគ្នាដាំឱ្យច្រើន។ បើដាំនឹងបានចម្រើន ទ្រព្យធនកើតកើន ក្រវើនដាំទៅកុំខ្ជិល។ កុំឱ្យរបររេចរិល ព្រោះតែការខ្ជិល រមិលពុំឃើញទ័លក្រ។ (ព.កា.) ចំណីអែមឱជ អ្នកផងបាមោជ្ជ ចាប់ចិត្តរាល់គ្នា ដោយសារអ្នកធ្វើ គេបានសិក្សា រៀនក្នុងសាលា មានគ្រូជំនាញ។ នារីនានា គួររៀនវិជ្ជា មេផ្ទះកុំគ្រាញ កុំក្រាញខ្ជិលរៀន អៀនប្រៀនទូញទាញ ខ្លៅពេករែងលាញ កេរ្តិ៍ឈ្មោះមេផ្ទះ។ ទោះបីខ្លួនធំ វ័យពេញក្រមុំ ក៏គួររូតរះ រៀនធ្វើចំណី ឱ្យចេះជ្រៅជ្រះ នឹងមានតេជះ ឱ្យកើតទ្រព្យធន។”
(ម.ព. អែមឱជ)។
“”