វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឥន្ទ
ដែលជាធំ, ជាឥស្សរៈ, ជាចម្បងលើគេ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលជាធំ, ជាឥស្សរៈ, ជាចម្បងលើគេ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ព្រះនាមទេវរាជជាអធិបតីនៃពួកទេវតាក្នុងឋានត្រៃត្រិង្សសួគ៌ ទាំងជាអ្នកមានអំណាចត្រួតត្រាលើពួកទេវតានៅឋានចាតុម្មហារាជិកសួគ៌ផង, ជាទេវរាជស័ក្ដិសិទ្ធិវិសេសមួយអង្គ ក្នុងពួកទេវតាជាទីគោរពរបស់ពួកព្រាហ្មណិក, ទាំងពួកពុទ្ធសាសនិក ក៏តែងតែគោរពចំពោះទៅរកទេវរាជអង្គនេះ តាមកាលដ៏គួរម្ដងៗដែរ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះនាមព្រះឥន្ទមានច្រើន, (ព.ទេ.) ឬ (ព.កា.) ប្រើព្រះនាមថា កោសិយ, ឥន្ទកោសិយ, ឥន្ទទេព, ឥន្ទទេវរាជ, ឥន្ទរាជ, ឥន្ទរាជា, ឥន្ទ្រា, ឥន្ទ្រាធិរាជ, អមរិន្ទ, អមរេន្ទ្រ, វជិរបាណី, វជិរហត្ថ, វជិរាវុធ, វជ្រាយុធ, វាសវ, សុជម្បតី ជាដើម អាចប្រើតាមសេចក្ដីត្រូវការ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់