វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ត្រា
ន. [ត្រា]
ប្រដាប់មានស្នាមចម្លាក់ជាគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បោះលើសំបុត្រ, ចុតហ្មាយ, ដីកា, បញ្ជី, សំបុត្រសន្យាផ្សេងៗតាមមុខងារ, មុខក្រសួង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់មានស្នាមចម្លាក់ជាគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បោះលើសំបុត្រ, ចុតហ្មាយ, ដីកា, បញ្ជី, សំបុត្រសន្យាផ្សេងៗតាមមុខងារ, មុខក្រសួង :
ឧទាហរណ៍
“បោះត្រា។”
២
កត់សេចក្ដីអ្វីៗទុកជាចំណាំដោយឡែក :
ឧទាហរណ៍
“ត្រាសេចក្ដីនេះទុកជាសម្គាល់, ត្រូវកត់ត្រាទុកជាសម្គាល់។”
៣
ដេរដាស, ជុំជិត :
ឧទាហរណ៍
“អណ្ដែតត្រា។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់