វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
នឹង
កិ. [នឹង]
ពាក្យសម្រាប់និយាយនាំមុខកិរិយាសព្ទប្រាប់អនាគតកាលទៅខាងមុខថា មុខជា, ប្រាកដជា, គង់, គង់តែ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យសម្រាប់និយាយនាំមុខកិរិយាសព្ទប្រាប់អនាគតកាលទៅខាងមុខថា មុខជា, ប្រាកដជា, គង់, គង់តែ :
ឧទាហរណ៍
“ស្អែកនឹងទៅផ្ទះអ្នក, យើងគង់តែនឹងបានចួបគ្នាទៀតក្នុងថ្ងៃណាមួយពុំខាន។”
២
ស្ងៀម, ជើយ, មិនកម្រើក :
ឧទាហរណ៍
“អង្គុយនឹងថ្កល់ គឺអង្គុយនឹងដូចគេថ្កល់។”
៣
មិនប្រែប្រួល, មិនឡើងមិនចុះ, នៅដូចដែល :
ឧទាហរណ៍
“ជំងឺនុ៎ះនៅនឹង។ ទឹកនឹង គឺទឹកដែលមិនឡើងមិនស្រកឬមិនហូរ។”
៤
ពាក្យប្រាប់ដំណើរសម្រេចនូវអំពើ, សម្រាប់ប្រើនិយាយនាំមុខនាមស័ព្ទ មានន័យថា ដោយ; ជាមួយ, ដោយសារ; ព្ធដ៏, នៅត្រង់ :
ឧទាហរណ៍
“ដួសសម្លនឹងវែក, ដាំបាយនឹងឆ្នាំង, កាប់ឈើនឹងប៉ូវថៅ គឺដួសសម្លដោយវែក, ដាំបាយដោយឆ្នាំង, កាប់ឈើដោយប៉ូវថៅ; ទៅនឹងខ្ញុំ, នៅនឹងគេ, ដេកនឹងគេ, ស៊ីនឹងគេ គឺទៅជាមួយនឹងខ្ញុំ, នៅជាមួយនឹងគេ, ដេកដោយសារគេ, ស៊ីដោយសារគេ; ព្យួរអាវនឹងដៃកែវ, បោះដែកគោលនឹងជញ្ជាំង គឺព្យួរអាវព្ធដ៏ដៃកែវ, បោះដែកគោលនៅត្រង់ជញ្ជាំង។ល។”
៥
អកថិតកម្ម គឺកម្មរងបន្ទាប់ពីពាក្យជា កថិតកម្ម ដែលនិយាយថា នូវ គឺ នូវ ជាទី ១នឹង ជាទី ២ដើម្បីកុំឱ្យថា នូវ ទាំង២ដង :
ឧទាហរណ៍
“ពីម្សិលមិញ គេបាននិយាយនូវពាក្យនេះនឹងខ្ញុំថា ... (ពីម្សិលមិញ គេបាននិយាយនឹងខ្ញុំថា ...)។”
៦
បងថ្លៃប្រុស។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ធៀបនឹងបាលីថា ហិយ្យោ សោ មំ ឯតទវោច ប្រែដូចឧទាហរណ៍ខាងលើ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់