វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពិស
ន. [ពិស] ឬ [ពឹស]
ចំហាយឬកម្សួលកាចដែលកើតមាននៅចង្កូមសត្វពួកទីឃជាតិឬមាននៅទ្រនិចនៃសត្វល្អិតពួកខ្លះមានខ្ទួយជាដើម :
ចំហាយឬកម្សួលកាចដែលកើតមាននៅចង្កូមសត្វពួកទីឃជាតិឬមាននៅទ្រនិចនៃសត្វល្អិតពួកខ្លះមានខ្ទួយជាដើម :
ចំហាយឬកម្សួលកាចដែលកើតមាននៅចង្កូមសត្វពួកទីឃជាតិឬមាននៅទ្រនិចនៃសត្វល្អិតពួកខ្លះមានខ្ទួយជាដើម :
“ពិសពស់, ពិសខ្ទួយ។”
ឈ្មោះរោគពងដោរនៅសាច់បណ្ដាលឱ្យឈឺចាប់ពើតឬក្រហាយខ្លាំង :
“កើតពិស។”
ឈ្មោះរោគគ្រុនក្ដៅខ្លាំងបណ្ដាលអំពីសួតពិការជាដើម :
“គ្រុនពិស។”
ថ្នាំពុល, គ្រឿងពុល :
“លេបថ្នាំពិស, ត្រូវថ្នាំពិស។”
(ព.ប្រ.) មនុស្សអ្នកមានអំណាចខ្លាំងឬអ្នកប្រើអំណាចហួសហេតុ។
“”
(ជ័រឆក់ក៏ហៅ ថ្នាំពិស ដែរ)។