វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពុក
គុ. [ពុក]
ដែលជ្រោកសាច់ផុយ :
ដែលជ្រោកសាច់ផុយ :
ដែលជ្រោកសាច់ផុយ :
“ឈើពុក, ឧសពុក, សំពត់ពុក។”
អាការៈរបស់មច្ឆជាតិពួកខ្លះដែលដុះចេញជាសរសៃវែងៗ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងពុកមាត់ :
“ពុកបង្កង, ពុកកំពឹស។”
អាទិលុបរបស់ពាក្យ អាពុក ឬ ឪពុក គឺលុប អា ឬ ឪ ចេញទុកឱ្យនៅតែ ពុក មួយព្យាង្គ :
“សុំពុកនៅផ្ទះចុះ ខ្ញុំត្រូវទៅជាជំនួសពុក។”