មង្គល

សេចក្ដីចម្រើន; សេចក្ដីសុខ; ហេតុដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីសុខចម្រើន; ស្រីសួស្ដី។

(ម.ព. មង្គលវាទ)។

ការជាមង្គល; ខ្មែរហៅចំពោះតែ "ការអាពាហ៍ពិពាហ៍" :

ពាក្យជាមង្គល, ពាក្យឱ្យពរ។

ឈ្មោះព្រះសូត្រមួយជាពុទ្ធភាសិតសម្ដែងអំពីមង្គល ៣៨ប្រការ, ពួកពុទ្ធសាសនិកតែងសូត្រក្នុងវេលាធ្វើកិច្ចជាមង្គលណាមួយ (ព.ពុ.)។

ការស្រោចទឹកជាមង្គល, ការស្រោចទឹកឱ្យមានមង្គល។