វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាំង
បិទខ្ទប់, បាំងខ្ទប់, ឃាំង :
បិទខ្ទប់, បាំងខ្ទប់, ឃាំង :
បិទខ្ទប់, បាំងខ្ទប់, ឃាំង :
“រាំងទ្វារ, រាំងផ្លូវ។”
បិទឬឃាត់ដំណើរ។
“”
ឃាំងឬ បាំងចំពីមុខ។
“”
(ម.ព. រឹះ)។
“”
ឈប់លែងធ្លាក់ភ្លៀង, អស់ភ្លៀង; គ្មានភ្លៀង :
“ភ្លៀងតែមួយឈូរាំងធេង!; ពេញមួយខែហើយរាំងគ្មានភ្លៀងមួយតំណក់។”
(ព.ប្រ.) ឈប់មិនធ្លាក់រដូវ, គ្មានរដូវ (នៃស្ត្រី)។
“”
(ម.ព. ប្រាំង)។
“”
(ព.ប្រ.) ឈប់មិនធ្លាក់រដូវ, គ្មានរដូវ (នៃស្ត្រី)។
“”
ឈ្មោះឈើ, មាន ២ប្រភេទគឺ រាំងភ្នំ ឈើធំមួយប្រភេទ ដុះក្នុងព្រៃភ្នំឬព្រៃទួលធំៗ ជាឈើមានខ្លឹមជាប់ធន់បានយូរ សម្រាប់ប្រើការធ្វើគ្រឿងគ្រឹហា, ជាគូគ្នានឹងផ្ចឹក, គេច្រើននិយាយថា ផ្ចឹករាំង គឺផ្ចឹក និងរាំងភ្នំ; រាំងអន្លក់ ឈើរនាមមួយប្រភេទ ស្លឹកខ្ចីប្រើជាអន្លក់ឬរបោយ មានរសចត់ :
“អន្លក់រាំង, របោយត្រួយរាំង។”
(ម.ព. រាំងរដូវ)។