វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លន
កិ. [លន]
លាបដោយម្រ័ក្សណ៍, ដោយជាតហិង្គុល ឱ្យឡើងសម្បុររលោង; លនម្រ័ក្សណ៍, លនជាតហិង្គុល។
លាបដោយម្រ័ក្សណ៍, ដោយជាតហិង្គុល ឱ្យឡើងសម្បុររលោង; លនម្រ័ក្សណ៍, លនជាតហិង្គុល។
លាបដោយម្រ័ក្សណ៍, ដោយជាតហិង្គុល ឱ្យឡើងសម្បុររលោង; លនម្រ័ក្សណ៍, លនជាតហិង្គុល។
“”
រទេះដែលលនម្រ័ក្សណ៍ ឬជាតហិង្គុល។
“”