វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សយ
ន. [សយ]
រោមជាកញ្ចុំឬសំណុំរោមនៅកសត្វ មានក្ងោកនិងសីហៈជាដើម :
រោមជាកញ្ចុំឬសំណុំរោមនៅកសត្វ មានក្ងោកនិងសីហៈជាដើម :
រោមជាកញ្ចុំឬសំណុំរោមនៅកសត្វ មានក្ងោកនិងសីហៈជាដើម :
“សយ-កក្ងោក។”
សំណុំខ្សែសង្វារ :
“មានសយសង្វារ នែបកែវប្រពាល កម្រងកែវភ្ញី ឆត្រប្រាក់ឆត្រមាសឱភាសពិសី បាត្រកែវមណី ឈូកឈរទ្រង់ផ្កា (ពាក្យកាព្យសរសើរព្រះបាទ)។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំឬស៊ែម, កែមជាមួយនឹងពាក្យឯទៀត; បរិវារសព្ទ :
“ពាក្យសយ (ម.ប្រ.)។”