សាធុ
ល្អ, ប្រពៃ; ត្រូវ, ត្រឹមត្រូវ; ស្រួល, ស្រួលបួល; ដែលឱ្យសម្រេចផលឬសម្រេចប្រយោជន៍; ដែលពិត, មែន; ...។
ល្អ, ប្រពៃ; ត្រូវ, ត្រឹមត្រូវ; ស្រួល, ស្រួលបួល; ដែលឱ្យសម្រេចផលឬសម្រេចប្រយោជន៍; ដែលពិត, មែន; ...។
ល្អ, ប្រពៃ; ត្រូវ, ត្រឹមត្រូវ; ស្រួល, ស្រួលបួល; ដែលឱ្យសម្រេចផលឬសម្រេចប្រយោជន៍; ដែលពិត, មែន; ...។
“”
សម្បុរស, មនុស្សចិត្តល្អ, មនុស្សចិត្តបុណ្យ, អ្នកប្រាជ្ញ។
“”
អំពើល្អ, បុណ្យ, កុសល។
“”
សាធុការនិងពរ ឬពាក្យពរដែលលាយដោយសម្ដីថា សាធុ! ផង :
“ឱ្យសាធុការពរ, ទទួលសាធុការពរ។”
សូរសព្ទសាធុការ។
“”
(ម.ព. សាធុការី)។
“”
អ្នកបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! ឬអ្នកដែលច្រើនប្រើសម្ដីថា សាធុ!
“”
ការលេងសាធុ, ល្បែងសាធុ, ការរីករាយសប្បាយដោយបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! គឺការបញ្ចេញវាចាថា សាធុ! ព្រមៗគ្នាឮខ្លាំងៗរឿយៗក្នុងវេលាកំពុងដើរហែព្រះពុទ្ធរូប ឬដើរប្រទក្សិណឧបោសថាគារជាដើម ដែលមានមនុស្សម្នាក់ស្រែកថា អនុមោទនាលោកអឺយ! (អ្ហឺយ) អ្នកទាំងអស់ទទួលព្រមគ្នាថា សាធុ! ឬ ទទួលបីដងថា សាធុ! សាធុ! សាធុ! ព្រមៗគ្នាឮខ្លាំងៗ។
“”
(ម.ព. សាធុកីឡា)។
“”
ដែលបានធ្វើឬផ្ទៀងផ្ទាត់ត្រឹមត្រូវហើយ :
“ការសាធុក្រឹត, សៀវភៅសាធុក្រឹត។”
ក្រឹត្យត្រឹមត្រូវ។
“”
ដែលឋិតនៅក្នុងអំពើល្អ; អ្នកត្រឹមត្រូវ។
“”
(ម.ព. សាធុគត)។
“”
ជនអ្នកត្រឹមត្រូវ, មនុស្សអ្នកកាន់អំពើល្អ។
“”
ល្អ; ដែលត្រឹមត្រូវ, ដែលសម្រេចត្រឹមត្រូវហើយ។
“”
ផ្លូវនៃអំពើល្អ, ផ្លូវត្រឹមត្រូវ។
“”
(ម.ព. សាធុបថ)។
“”
ផលល្អ។
“”
ពាហនៈដែលបង្ហាត់បានបទហើយ។
“”
ការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ, មារយាទល្អ។
“”
ភាពល្អ; ដំណើរមានចិត្តល្អ។
“”
ដែលមានសភាពល្អ; ដែលច្បាស់លាស់; សភាពត្រឹមត្រូវ។
“”
សម្ដីពីរោះ, សម្ដីត្រឹមត្រូវ; សាធុការ។
“”
(ម.ព. សាធុវាចា)។
“”
(ម.ព. សាធុវាទី)។
“”
អ្នកពោលពាក្យពីរោះ, ត្រឹមត្រូវ; សាធុការី ឬ សាធុការិនី បើស្ត្រីជា/ឬ/សាធុវាទិនី។
“”
(ម.ព. សាធុពាហនៈ)។
“”
(ម.ព. សាធុសម្មត)។
“”
សូរសព្ទថា សាធុ! សូរស្រែកឱ្យពរ។
“”
មារយាទល្អ; ដែលមានមារយាទល្អ; អ្នកមានមារយាទត្រឹមត្រូវ។
“”
ដែលមានសេចក្ដីយល់ព្រមអំពីសប្បុរស ឬអំពីអ្នកប្រាជ្ញ, ដែលអ្នកកាន់ត្រឹមត្រូវយល់ព្រមផងហើយ :
“សេចក្ដីនេះជាសាធុសម្មត។ល។”
(ម.ព. សាធុសមាចារ)។
“”
(បើស្ត្រីជា សាធុការិនី)។