វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាស
គុ. [អាស]
ដែលឥតបើគិតពីកេរ្តិ៍ខ្មាស, ដែលមានចិត្តនិងឫកពារហើររហាយ ឥតអៀនខ្មាស, ចើក (ប្រើចំពោះតែស្ត្រី) :
ដែលឥតបើគិតពីកេរ្តិ៍ខ្មាស, ដែលមានចិត្តនិងឫកពារហើររហាយ ឥតអៀនខ្មាស, ចើក (ប្រើចំពោះតែស្ត្រី) :
ដែលឥតបើគិតពីកេរ្តិ៍ខ្មាស, ដែលមានចិត្តនិងឫកពារហើររហាយ ឥតអៀនខ្មាស, ចើក (ប្រើចំពោះតែស្ត្រី) :
“ស្រីអាស។”
(ម.ព. បញ្ចោរលើកអាស ក្នុង បញ្ចោរ)។
“”
(ព.ប្រ.) ទទួលរ៉ាប់រងជួយឈ្លោះប្រកែកឬជជែកវែកដៃ ដោយខុសមុខខុសទំនង (ដូចជាស្រីអាសទទួលភារៈជាជំនួសខ្ទើយ) ; និយាយថា ចើកតាងខ្ទើយ ក៏បាន។
“”
(ម.ព. ចើក)។