វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រមុះ
ន. [ច្រ-ម៉ុះ]
អវយវៈនៅចំពីមុខខាងលើមាត់មានរន្ធសម្រាប់ដកដង្ហើម។
អវយវៈនៅចំពីមុខខាងលើមាត់មានរន្ធសម្រាប់ដកដង្ហើម។
អវយវៈនៅចំពីមុខខាងលើមាត់មានរន្ធសម្រាប់ដកដង្ហើម។
“”
ផ្នែកនៃក្ដោងច្រមុះដែលមានសណ្ឋានរឹងខ្ពស់ឡើងពីផ្ទៃមុខ :
“ដាក់ខ្ទង់ច្រមុះថ្មី, វះកាត់លើកខ្ទង់ច្រមុះ។”