វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មត់
កិ. [មត់]
បញ្ចេះឱ្យដឹងជាមុនដោយត្រូវគំនិតគ្នា, សន្មតគ្នាដោយប្ដេជ្ញាយ៉ាងស្ងាត់ :
បញ្ចេះឱ្យដឹងជាមុនដោយត្រូវគំនិតគ្នា, សន្មតគ្នាដោយប្ដេជ្ញាយ៉ាងស្ងាត់ :
បញ្ចេះឱ្យដឹងជាមុនដោយត្រូវគំនិតគ្នា, សន្មតគ្នាដោយប្ដេជ្ញាយ៉ាងស្ងាត់ :
“មត់គ្នា, និយាយមត់គ្នា។”