វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សណ្ដ
ហាម, កណ្ដាប់មាត់, រឹម ដែលដាក់បន្សាបថែមឱ្យកើនចំណុះឬកើនបន្ទុកជាងប្រក្រតីដើម :
ហាម, កណ្ដាប់មាត់, រឹម ដែលដាក់បន្សាបថែមឱ្យកើនចំណុះឬកើនបន្ទុកជាងប្រក្រតីដើម :
ហាម, កណ្ដាប់មាត់, រឹម ដែលដាក់បន្សាបថែមឱ្យកើនចំណុះឬកើនបន្ទុកជាងប្រក្រតីដើម :
“លើកសណ្ដទូក, ចងសណ្ដតៅ។”
(ម.ព. ចងសណ្ដ)។
“”
ត្រូវគេបញ្ជោរក៏ឡើងជំនោរ។
“”
(ម.ព. ដាក់សណ្ដ)។
“”
និយាយលើកជើងឬនិយាយបញ្ជោរ។
“”