វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហោ
កិ. [ហោ]
ខ្ចប់ដោយក្រដាសជាកញ្ចប់ខ្ពស់ច្រឡោឬជារាងបួនជ្រុង :
ខ្ចប់ដោយក្រដាសជាកញ្ចប់ខ្ពស់ច្រឡោឬជារាងបួនជ្រុង :
ខ្ចប់ដោយក្រដាសជាកញ្ចប់ខ្ពស់ច្រឡោឬជារាងបួនជ្រុង :
“ហោស្ករស។”
រុំសពឥស្សរជនមានក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យជាដើម :
“ហោព្រះបរមសព, ហោព្រះសព, ហោសព (ប្រើតាមថ្នាក់ឥស្សរជន)។”
កញ្ចប់ដែលខ្ចប់ជារាងច្រឡោឬជារាងបួនជ្រុង :
“ឈើគូសមួយហោ, បារីថ្នាំខ្មែរមួយហោ។”
ចំនួនអំបោះ២០ដុំ (ក្នុងមួយដុំ១០ប៉ោយ ក្នុងមួយប៉ោយ៧កម្រង ក្នុងមួយកម្រង៨០សរសៃ) :
“អំបោះមួយហោ។”
ដែលមានសាច់ប៉ោងឬជ្រួញខ្លះដោយអន្លើមិនរាបស្មើ (ចំពោះតែវត្ថុមានសាច់ទន់ យ៉ាងដូចសំពត់ឬក្រដាសជាដើម ដែលដេរឬបត់, ខ្ចប់ជាជាន់) :
“សង្ឃាដីឡើងសាច់ហោមួយផ្ទាំង; ដេរប្រយ័ត្នកុំឱ្យហោ!”
ល្អ; ត្រូវ :
“ធ្វើយ៉ាងហ្នឹងមិនហោទេ!(ព.សា.)។”
មន្ទីរ :
“ហោព្រះបាទ, ហោត្រៃ។”