វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លាក់
[លាក់]
ធ្វើឱ្យមានគន្លាក់ :
ធ្វើឱ្យមានគន្លាក់ :
ធ្វើឱ្យមានគន្លាក់ :
“លាក់ឈើ។”
បិទបាំង, បំបាំងឬទុកមិនឱ្យគេឃើញ មិនឱ្យគេដឹង :
“លាក់របស់, លាក់ខ្លួន, លាក់ពុត។”
(ម.ព. កំណួច)។
“”
(សំនួន.) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្ដើមប្រាប់សេចក្ដីទៀងត្រង់មិនលាក់មិនបំបាំង :
“លាក់បាំងអ្វី ខ្ញុំសព្វថ្ងៃនេះទ័លក្រណាស់បានជាមករកខ្ចីប្រាក់អ្នក។”
លាក់ក្បិតក្បៀតទុកសំចៃ ឬលាក់ទុកនៅកៀនកោះ។
“”
(ម.ព. លាក់លៀប)។
“”
លាក់ទុកត្រដក់ត្រសុំ។
“”